De kerstvakantie is al een tijdje voorbij, de agenda loopt weer vol en ineens… is het alsof je batterij er definitief mee stopt. Je slaapt maar wordt niet uitgerust wakker. Je hoofd is mistig. Kleine dingen maken je emotioneel of juist vlak. En diep vanbinnen denk je: “Wat is er mis met mij? Waarom werkt mijn lijf niet mee?”
Laat ik je dit meteen zeggen: er is niets mis met jou. Dit is geen zwakte. Dit is een logisch gevolg.
Veel vrouwen zijn enorm goed in doorgaan. In aanpassen. In zorgen. Nog even dit afmaken. Nog even sterk blijven. Nog even de schouders eronder.
December is daar een perfecte snelkookpan voor. Werk afronden, iedereen zien, cadeaus regelen, gezelligheid creëren, emoties dragen (die van jezelf én van anderen). En ondertussen merk je wel signalen… maar je luistert er niet echt naar.
Wat er vaak gebeurt, is dit: je zenuwstelsel staat al maanden – soms jaren – in de ‘aan‘ stand. Doorgaan, regelen, alert zijn. Ook als je ‘rust’, staat er vanbinnen nog iets strak gespannen.
In december gaat daar nog een schep bovenop. Je leeft op wilskracht. Op adrenaline. Op “nog even”.
En dan… valt de druk weg. De vakantie begint. De verplichtingen stoppen.
En precies dán zegt je lijf: “Oké. Nu ga ik herstellen.”
Dat voelt niet als ontspanning. Dat voelt als instorten.
En net als je weer een beetje bent bijgekomen is het alweer januari. Alles start weer op. Maar je lijf – en jij – hebben nog weinig zin.
Echte rust vraagt iets anders dan een vrije dag of een avond op de bank. Het vraagt dat je jezelf weer gaat voelen. En dat is spannend als je dat lang niet gedaan hebt.
Veel vrouwen hebben onbewust geleerd:
Maar je lijf werkt niet met to-do lijstjes. Je zenuwstelsel herstelt alleen als het zich veilig voelt. En veiligheid ontstaat door zachtheid, vertraging en verbinding – niet door nóg beter je best doen.
Niet nóg een plan. Niet nóg een doel. Maar een andere manier van luisteren.
4. Leer leunen (ja, echt)
Je hoeft het niet alleen te dragen.
Steun ontvangen is geen falen, het is regulatie. Samen ontladen, samen ademen, samen even niet sterk hoeven zijn.
5. Verbind je weer met je lijf
Wandelen zonder doel, maar met aandacht. Langzamer bewegen. Je adembeweging opmerken. Niet om iets te bereiken, maar om jezelf weer te voelen.
Om het patroon te zien waarin je steeds over je eigen grenzen gaat.
Om niet nóg een jaar hetzelfde te doen.
Om je lijf serieuzer te nemen dan je innerlijke criticus.
Je hoeft niet te wachten tot je opnieuw instort om het anders te doen.
Je mag nu al kiezen voor meer verbinding, meer steun en minder moeten.
En als je voelt: “Ik weet dit wel, maar ik kom er zelf niet uit”, dan is dat precies het moment om het niet meer alleen te blijven doen.
Zachter leven leer je niet in je hoofd.
Dat leer je in contact. Met je lijf. En met een veilige, aanwezige ander.
Op 15 maart start er een nieuwe groep voor vrouwen die al het nodige aan persoonlijk werk hebben gedaan. En die verlangen naar verdieping, samenzijn en moeiteloosheid. Deze groep is voor jou, als je herkent dat je:
Nieuwsgierig? Op deze pagina lees er alles over en neem vooral contact met me op als je mee wilt doen of vragen hebt. Je bent van harte welkom!
Laat hiernaast je gegevens achter en ik stuur je (ongeveer eens per maand) mijn nieuwste blog toe.
Ben je klaar met die innerlijke stem die zegt dat het nooit goed genoeg is? En heb je al van alles geprobeerd, maar nog niet iets gevonden waar je je écht beter door gaat voelen? Dan ben je welkom om een langs te komen voor een gratis sessie, online of live op de praktijk in Leiden.
Daarin vertel ik je precies waarom lichaamsgerichte therapie je zo goed kan helpen om al dat inzicht om te zetten in echte, blijvende verandering. Ook onderzoeken we samen wat jij precies nodig hebt en wat daar de beste route voor is. Vanaf januari is er weer ruimte in mijn agenda; je bent van harte welkom!