“Always regard chaos as extremely good news” – Chogyam Trungpa Rinpoche
De eerste keer dat ik deze zin las, was in India. Twee dagen eerder had ik van mijn verkering te horen gekregen dat hij niet samen met mij onze voorgenomen wereldreis zou vervolgen, maar terug zou vliegen naar Nederland om daar met iemand anders te gaan samenwonen. Ook nu, meer dan 15 jaar later, kan ik me het exacte moment dat de woorden uit zijn mond kwamen nog heel helder voor de geest halen. Ik ruik de zee naast ons, zie de branding en voel weer hoe ik de grond onder mijn voeten verlies. Het is een heel fysieke gewaarwording, alsof iemand het vloerkleed onder me vandaag trekt. En alles om me heen wordt wazig. Ik zie zijn gezicht nog wel, zijn mond die beweegt en ogen die me zorgelijk aankijken maar ik ben er niet meer echt bij.
Je kunt je misschien voorstellen dat ik aanvankelijk enige moeite had met dit te zien als ‘goed nieuws’. Ik kwam vooral in opstand tegen wat er gebeurde (boos, verdrietig, bang). Het zou nog een aantal jaar duren voordat ik werkelijk in staat zou zijn om deze ervaring te zien voor wat het was: het begin van mijn weg naar innerlijke vrijheid. Je zou het een (best wel harde) ‘wake up call’ kunnen noemen. Voor het eerst werd ik geconfronteerd met het feit dat ik geen controle had op de wereld om me heen, hoe hard ik ook mijn best deed. En dat niks zeker is, alles eindigt en lijden onvermijdelijk deel uitmaakt van het leven. Allemaal nogal oncomfortabele waarheden die ik daarvoor ook wel snapte, maar nu pas ervaarde. Daar kwam nog eens bij dat er zich zeven maanden alleen-zijn voor me uitstrekte, zonder plan en zonder iets ‘nuttigs’ om te doen.
Rust en veiligheid vinden in jezelf
Ik zou graag willen zeggen dat ik direct aan mezelf ging werken, daar in het land van de Buddha. En dat ik na een paar weken van yoga en meditatie mezelf weer had gevonden en alles een plekje kon geven. Maar helaas. Het begin was puur overleven; ik had het druk genoeg met ademhalen. Daarna kwam afleiding zoeken, omdat ik geen manier had om de diepe pijn van binnen te dragen. Maar langzaam maar zeker leerde ik (van het leven zelf en van enkele leermeesters onderweg) om naar binnen te keren. En om de rust en de veiligheid waar ik zo wanhopig naar op zoek was, in mezelf te vinden.
En nu komt de onvermijdelijke brug naar het Corona-virus, of eigenlijk meer, naar de situatie die erdoor is ontstaan. Om me heen zie en voel ik veel angst. En alle patronen die dat in mensen oproept: koortsachtig zoeken naar meer informatie, terugtrekken en je afsluiten, doen alsof er niks aan de hand is- en zo kan ik er nog wel een paar noemen. En daar heb ik geen oordeel over, oprecht niet.
Wat ik wél weet, en dat is gelijk de reden dat ik deze blog wilde schrijven, is dat het veel meer rust geeft om bij jezelf te blijven. Om je blik naar binnen te richten, te voelen wat dit in je oproept en daar bewust bij aanwezig te zijn. En dan ook alle zogenaamde ‘negatieve’ emoties er te laten zijn. Juist omdat deze situatie zo ongewoon is, is het een uitgelezen kans om je bewustzijn te trainen. Echte chaos zou ik het niet willen noemen, zeker hier in Nederland niet. Maar er wordt wel gerommeld aan dat wat we tot nu toe als vanzelfsprekend zagen, waar we afleiding zoeken en ons aan vastklampen. Dat wekt dus nogal wat onrust. Vaardigheden als ‘in het moment zijn’, kunnen gronden en bewust ademhalen zijn altijd goed om te hebben maar kunnen vooral nu het verschil maken tussen 3 weken ellende of 3 weken ontspannen in wat Is (ik dik het wat aan om een punt te maken).
Om je een voorbeeld te geven: als ik denk aan 3 weken thuiszitten met de kinderen, zit ik binnen no time in mijn hoofd. Help! Er ontstaat benauwdheid op mijn borst en om die niet te voelen ga ik heel hard op zoek naar oplossingen. ‘Waar kan ik ze kwijt?’ ‘ Is het wel/niet verantwoord om ze nog naar mijn ouders te brengen? ‘ ‘Wat gaan we dan al die tijd doen’? etc. Maar als ik dan even een paar keer diep ademhaal en mijn aandacht naar dat borstgebied breng gebeurt er iets. Er verandert iets. Dat kan zijn dat er ter plekke meer ruimte ontstaat, maar ook dat het benauwde gevoel intenser wordt. Of dat er iets heel anders voelbaar wordt, doordat ik bewust mijn aandacht op mijn lichaam richt. In alle gevallen ben ik nu in ieder geval bij mezelf en bewust aan het waarnemen hoe ik reageer op wat zich buiten mij afspeelt. Dat geeft informatie waar ik vervolgens wel of niet iets mee kan. Maar bewustzijn is sowieso voorwaarde om andere keuzes te maken en je niet te laten leiden door automatische patronen.
Want dat is uiteindelijk het enige waar je echt invloed op hebt in dit leven: jouw reactie op omstandigheden en gebeurtenissen. En met ‘reactie’ bedoel ik niet alleen wat je doet, maar ook hoe je omgaat met je innerlijke reactie (gedachten, gevoelens). Zodra je je ervan bewust bent, ontstaat er namelijk ruimte en wordt het mogelijk om iets te veranderen. Voor mij geldt bijvoorbeeld dat ik het voornemen heb om vanuit liefde te handelen- niet vanuit angst.
Dus mijn suggestie voor de komende tijd is dit: blijf met je aandacht bij jezelf. En voor wie mij al kent of al eens met mij gewerkt heeft, die weet dat ik daar ook mee bedoel: wees je bewust van je lichaam. Want dat is de plek waar je voelt wat je voelt; alle emoties zijn voelbaar in je lijf. Je aandacht op je lichaam richten is dan ook een cruciale stap in het opbouwen van meer bewustzijn. Daarover in een volgende blog meer. Voor nu wil je nog wijzen op een mogelijkheid om je daarin door mij te laten ondersteunen:
Tijdelijk gratis online sessies ‘bewust aanwezig bij jezelf’
Omdat ik snap dat het veel is wat er gebeurd en me geroepen voel om bij te dragen aan wat tegenwicht voor alle onrust, heb ik het volgende bedacht: tot 6 april (en als dit langer duurt, dan langer) bied ik de mogelijkheid om een gratis online 1-op-1 sessie bij mij te volgen. Helemaal open voor wie daar behoefte aan heeft, dus voel je ook vrij om dit bericht door te sturen. Wel is er een focus voor deze sessies, namelijk een intentie om bewust(er) aanwezig te zijn bij wat er nu bij jou gebeurt en te kijken naar wat dat nodig heeft. Daarbinnen is alle ruimte voor vragen die je hebt en geef ik je concrete tips om beter bij jezelf te kunnen blijven. Als je dat wilt, kun je hier gelijk een sessie inplannen:
Maar helaas is het vaak nog niet zo makkelijk. We hebben allemaal wel een kritische stem in ons hoofd die commentaar levert op alles wat we doen (of niet doen). Die ons aanspoort tot meer, beter, sneller… en voor wie het nooit goed genoeg is. De mijne noem ik de Vrouw met de Zweep: haar in een paardenstaart strak naar achteren, in het zwart gekleed met natuurlijk van die lange leren laarzen en dan zo’n grote zweep erbij waarmee je lekker hard kunt uithalen.
Er is natuurlijk wel een reden voor de lange stilte: in 2016 werd ik voor het eerst moeder en twee jaar later kreeg ik er nog een dochter bij. Het was een bewuste keuze om het grootste deel van mijn aandacht en energie te steken in het moederschap en om er te zijn voor mijn kinderen. Wel ben ik altijd blijven coachen: op individuele basis en met veel plezier. Maar de trainingen, retraites en marketing (waaronder het schrijven van berichten en posten op social media) heb ik tijdelijk in de ijskast gezet.